Recep, Stoch, Kocaman ve müşteri memnuniyeti

Stoch’un numarası dördüncü hakemin elinde kalkınca ben de yerimden kalktım:
-Yahu sahanın en iyisi olan adam çıkarılır mı, diye…
İlk anda “Zaten Aykut Hoca, Fenerbahçe taraftarı nazarında Alex meselesi yüzünden mimli durumda neden böyle bir riskli karar alır” diye düşünüyorum. Ama maçın son bölümünde Kocaman, Mehmet Topal’ı da kenara alınca anlıyorum ki; Hocanın bu maçtaki yenilgiyle işi yok, aklı İBB maçında ve orada kullanacağı- kullanabileceği isimleri daha fazla yormak istemiyor.

***
Stoch’un tepkisi bireysel- duygusal gerekçelerle olumlandırılabilir; hatta taraftarlar Alex meselesiyle başlayan süreç yüzünden Aykut Kocaman’ı da hedef tahtasına koyabilir ancak hiçbir sebep Stoch’un yaptığının yanlış bir hareket olduğu gerçeğini değiştirmez.

Dışarıya yansıyan fotoğraf şu:
1.Stoch mutsuz ve devre arası gitme sinyalleri veriyor.
2.Arkadaşına elini vermemesi kulübe ile olan gerginliği gösteriyor ki alınan başarılı sonuçlara rağmen ekip ruhu henüz oturmamış.
3.Fenerbahçe takımı hala kristalize ve en küçük sorunu bile içinde eritemiyor.

Tablo böyle…
Bu görüntünün sorumlusu da Perşembe günü için Stoch’tur…
Sadece kendisini dinlendirmek isteyen hocasına bu saygısızlığı da mutlaka cezalandırılmalıdır.

***
İlk paragraftaki tespitten hareketle maçın en önemli noktasının Aykut Hoca’nın forma şansı bulamayan isimleri sahaya sürmesiydi.
Ancak onların M.Gladbach maçı performansı kendilerine neden şans verilmediğini de anlattı, bize…
Görünen o ki Egemen dışında bu şansı iyi kullanan olmadı.
Bienvenü gittikçe daha geri düşüyor.
Krasiç kendini gösterme gayretine rağmen ortaya bir şey çıkaramadı.
Mert kalesinde 3 gol görünce yaptığı bir- iki iyi hareketin anlamı kalmadı.
Orhan Şam Fenerbahçe’nin futbolcusu değil.
Aykut’un “oynatamadığım için üzülüyorum” dediği Özgür Çek’in performansı bu ise Kocaman hiç üzülmesin
…
***

Burada Recep’i ayrı parantezle ele almak gerekir. Genç oyuncunun bilekleri, tekniği ve kendine güvenişi mükemmel. Taraftarlar, hocası, yöneticiler ve takım arkadaşları onun üzerine titriyor.
Ancak sahada göründü ki oyunun kilit noktası olan 10 numara pozisyonu için gerekli güveni takım arkadaşları onda –henüz- bulmuyor. O yüzden pozisyonuna uygun toplarla buluşamadı.
Oysa yerine giren Cristian ve Kuyt oyuna hemen ağırlık koydular akınlara şekil veren isim oldular.
Herkes Recep’in bir an önce oynamas
ını ve harikalar yaratmasını istiyor.
Bir sevimli çocuk-kahraman istiyoruz.
Ama Aykut Hoca haklı beyler…
Recep’ten kahraman değil ama iyi futbolcu olacaksa kısık ateşte pişmeye devam edecek.
Yavaş yavaş…
***

Ve gelelim Aykut Kocaman’a…
Zaman zaman aynı pozisyonda olduğu Fatih Terim ile kıyaslamalar yapıyor…
Medyaya çatıyor…
İyi de yapıyor.
Ama Aykut Hoca şunu anlamalı…
Duygusal, Akdenizli- Doğulu bir toplumuz biz… Aykut Hoca’nın gösterdiği sakin tavırları anlamıyor taraftar, kendinden uzak buluyor. Hele de taraftarın sevgilisi pozisyonundaki Alex krizi ile bu tespit zirve yaptı.
Aykut Hoca, -Caner’in pozisyonunda olduğu gibi; Terim’e tepkisinde olduğu gibi- maçı “Doğulu” yaşamalı. Yoksa yaptığı güzel şeyler çok arka planda kalıyor.
Yıllar önce Özkan Sümer, Bolu’da anlatmıştı. Dobi Hasan 0-0 giden bir maçın 85. dakikasında ceza sahasına girmiş önünde seken top karşısında kaleci; vursa gol atacak ama o tribündeki hanım arkadaşına bakmaya çalışıyor. Sümer çıkmış kulübeden:
-Vursana l.n, topun sibobunu mu arıyorsun?.
Hasan vurmuş gol olmuş.
Türk futbolcusu da taraftarı da bu duygusallıktadır.
O duygusallığın da yaşanması gerekir.
Gruptan çok rahat ve lider çıktı, Fenerbahçe ama sevinebilen yok.
Futbol bir sektör ise;

Fenerbahçe’nin müşterisi taraftarı ise işin başındaki isim “müşteri memnuniyetini” mutlaka düşünmeli…
Yoksa yılların emekleri –Stoch’un hareketi ya da Alex’in tweeti gibi- küçük bir hareketle ağır zarar görüyor.
Fenerbahçe’nin böyle bir lüksü yok